Koken in je bed

Koken in je bed?!  Ze bedoelt waarschijnlijk ontbijt op bed? Neen…

Een tijdje geleden las ik in het boek van de Low Impact Man ( http://lowimpactman.wordpress.com/boeklinks/) iets over energie besparen bij het koken door het gebruik van een hooikist. Een hooikist?! Wat was dat nu weer voor iets? Inderdaad een kist met hooi in of ander isolerend materiaal. Het is de bedoeling dat je je kookpot, die je kort op het vuur hebt gezet, een minuut of 7 bijvoorbeeld, vervolgens in de hooikist plaatst en daarin je eten verder laat garen. Door het isolerende materiaal blijft de warmte behouden en gaart je eten verder zonder dat je warmte blijft toevoegen. Weliswaar op een trager tempo. Dit is nog iets uit grootmoeders tijd. Ik kende het – uiteraard – niet. Ook las ik in dat boek dat als je het concept op zich eens wou uittesten je dat ook kon doen door je kookpotten in dekens te wikkelen in je bed. Ik dacht: zeg, dit is er nu toch écht wel over! Ik wil gerust wat ecologischer leven en minder energie verbruiken maar mijn kookpotten in mijn bed gaan zetten… komáán zeg! Een bed is toch om in te slapen (en voor andere leuke dingen…).  Tja, huishoudelijke creativiteit is mij redelijk vreemd :-) Eigenlijk vond ik wat ik las over die hooikist ook maar ‘omslachtig’. Een ‘heel gedoe’, dacht ik in al mijn beschamende onwetendheid.

In het boek ‘Groener leven voor dummies’ las ik ook weer over die hooikist. Nu moest ik toch eindelijk eens weten hoe zo’n ding eruit zag. Na wat zoeken in de groene zoekmachine Ecosia (http://www.ecosia.org/) vond ik afbeeldingen maar weinig info over een hooikist kopen (al kan je ze ook zelf maken).

Toch wel wat groot voor in mijn kleine keuken… Even later vond ik een site die het over de ‘hooimadam’ had, de moderne versie van de hooikist. Een variant op je kookpotten in een deken wikkelen, bedacht door een Nederlands koppel. De gebruikte isolatie bij een hooimadam is wol. Eigenlijk vind ik ze ook wel heel mooi. Hier kan je hun demonstratievideo bekijken: http://www.hooimadam.nl/c-1233863/demonstratiefilm/

Op die site las ik ook al over kookpotten in je bed steken. Ineens begon ik toch wel nieuwsgierig te worden, vooral als ik de voordelen van de hooimadam eens op een rijtje zette: minder energie verbruiken, je hebt geen omzien meer naar je eten, het gaart vanzelf verder terwijl je duizend en één andere dingen (lees: leukere dingen) kan gaan doen in plaats van aan je kookpotten gekluisterd te zitten. Je kan je eten behoorlijk lang warm houden, het brandt niet aan en wat ik me zelf ook realiseerde: aardappelen koken niet meer over… Ahaaaa!!!! :-) Vooral dat laatste en het niet meer aanbranden vind ik buitengewoon! Ik moet bekennen: ik ben geen keukenprinses, integendeel zelfs. Ik heb er gewoon het geduld niet voor. Voor sommige dingen wel, maar niet voor de ‘gewone patatten-groenten-vlees-menu’.  Ik zet mijn aardappelen op het vuur en ondertussen ga ik wat tokkelen op mijn pc… als ik niet snel genoeg ga kijken, hoor ik dan tot mijn ergernis een dramatisch sissend geluid uit de keuken komen, doe ik onder gesmoord gevloek een sprintje naar de keuken en kan ik dan met potten en deksels gaan jongleren want ik heb een elektrisch fornuis dus dat blijft lustig overkoken zelfs als je de warmtetoevoer vermindert. Een echt onding vind ik dat. Ik kan er ook niet mee werken. Als het mijn eigen appartement zou zijn, zou dat het eerste zijn dat ik er uit zou flikkeren. Ook stoom ik mijn groenten altijd in een stoommandje en als dat te lang op het vuur staat en/of te weinig water bevat dan eindig ik met een pikzwarte bodem waar een zwart gat niks tegen is. Verdomd moeilijk om het dan terug schoon te krijgen.  Jaja… ik zei het toch: ik ben geen keukenprinses!

Het idee om mijn aardappelen rustig te laten garen en ondertussen onbezorgd een wandelingeske te gaan maken…of rustig wat mails te beantwoorden, leek me toch wel zeer aantrekkelijk. Ik liep meteen warm voor het idee, zo’n hooimadam zou ik toch wel willen, maar ja… sceptisch als ik soms ben: zou het niet een halve dag duren eer die dingen gaar zouden zijn? Een uurtje of iets langer? Dat zal wel! Eerst zien, dan geloven In mijn fantasie zag ik mezelf al om het uur gefrustreerd in mijn steenharde aardappelen gaan prikken om dan na een paar uur slap van de honger naar het dichtstbijzijnde frituur te hollen voor een goei pak Vlaamse friet Nu ja… ik stel het een beetje karikaturaal, maar jullie begrijpen wel wat ik wil zeggen, niet?

Gisterenmorgen stond ik op met het vaste voornemen om ’s avonds mijn bed als fornuis te gebruiken. Om de sprint naar het frituur te voorkomen, at ik alvast twee grote kommen soep zodat de grootste honger wat over was. Eerst dacht ik nog: waar ga ik nu weer aan beginnen? Zou ik niet alvast de brandweer bellen voor het geval mijn bed in de fik vliegt? Tenslotte ben ik niet van de handigste… Mijn persoonlijk contact bij de brandweer was niet thuis, dus begon ik er zo maar aan. Na 7 minuten koken de pot met aardappelen in een deken gewikkeld. Vervolgens een tweede experiment: de pot met bloemkool in mijn stoommandje in een deken gewikkeld. Ik vroeg mij af of dat wel zou werken omdat de bloemkool dan niet in het warme water zou liggen. Vervolgens besloot ik niet eerder te gaan checken dan een uur later (buiten het feit of mijn bed niet begon te smeulen ). Een uur later ging ik gewapend met een vork naar mijn pot met aardappelen: gaar! Dan de bloemkool: eveneens gaar! Joepie!!! Ik voelde me echt de koning te rijk. Hoe simpel was dit niet. Geen gedoe met overkoken, geen hoger-lager spelletje met de knop van het fornuis, geen aangezette aardappelen… Dan heb ik de dekens er terug over gedaan en ben ik op mijn gemakske mijn kaassaus gaan maken en mijn vleesvrije burger gaan bakken. Ik ben bij deze dus 200% overtuigd en zelfs 500% enthousiast. Het kan zoveel simpeler dan ik tot dusver deed en waarom heeft niemand mij dit ooit verteld????? Nu ja, in onze maatschappij moet alles snel snel gaan. 30 seconden in de microgolf en klaar is kees. OK, het is niet zo handig als je stervend van de honger thuiskomt en je er nog aan moet beginnen, maar je kan je zo organiseren dat dat geen probleem is. Je begint er gewoon wat vroeger aan. In het boek van Steven Vromman (de Low Impact Man) las ik de suggestie om ’s morgens je aardappelen even op het vuur te zetten, ze te verstoppen in je bed en dat je dan ’s avonds aan tafel kon. Hoe lang het warm genoeg blijft, heb ik nog niet uitgetest, maar desnoods mits een beetje bijwarmen lijkt mij dat wel doenbaar.

Ik vond het een fantastisch experiment en ineens lijkt het helemaal niet meer zo gek om je kookpotten in je bed te stoppen :-) Het is zo handig dat ik bijna tegen de mensen in mijn omgeving zou zeggen: oh, steek jij je kookpotten dan NIET in je bed????? (alsof het de normaalste zaak ter wereld is). Maar hé, echt, het IS helemaal nog niet zo gek, probeer het zelf maar eens!